Syzyfowe prace

Syzyfowe prace - Stefan Żeromski
🎧 Posłuchaj...
00:00:00 / 00:00:00

„Syzyfowe prace” – Stefana Żeromskiego –

Streszczenie

„Syzyfowe prace” to powieść opowiadająca o dorastaniu polskiej młodzieży pod zaborem rosyjskim w drugiej połowie XIX wieku. Głównym tematem utworu jest walka z systemową, bezwzględną rusyfikacją w szkołach oraz powolne budzenie się świadomości narodowej u młodych Polaków.

Główny bohater i początki edukacji

Zmagania z systemem śledzimy głównie na przykładzie Marcina Borowicza, syna zubożałej szlachty.

  • Szkoła w Owczarach: Marcin jako mały chłopiec trafia do wiejskiej szkoły początkowej, gdzie po raz pierwszy styka się z rosyjskim rygorem. Nie rozumie jeszcze narodowego konfliktu, a jego głównym celem jest przetrwanie i zdanie pierwszych egzaminów.

  • Gimnazjum w Klerykowie: Po ukończeniu szkoły w Owczarach, Marcin przenosi się do gimnazjum w Klerykowie. Po śmierci matki czuje się osamotniony i zagubiony. Rosyjscy nauczyciele (szczególnie inspektor Zabielski) stosują wyrafinowane metody manipulacji, faworyzując uległych uczniów. Marcin ulega tej presji – staje się lojalnym wobec zaborcy, pilnym uczniem, uczestniczącym m.in. w rosyjskich kółkach literackich i chodzącym do cerkwi.

Przełom i przebudzenie narodowe

Momentem zwrotnym w życiu Marcina i jego rówieśników jest pojawienie się w klasie nowego ucznia wydalonego z Warszawy – Bernarda Zygiera.

  • Lekcja języka polskiego: Zygier, mimo zakazów i wszechobecnego strachu, podczas lekcji z niezwykłą pasją recytuje „Redutę Ordona” Adama Mickiewicza. To wydarzenie wstrząsa Marcinem i zdziera z niego powłokę rosyjskiego konformizmu. Borowicz uświadamia sobie swoją prawdziwą tożsamość i przechodzi wewnętrzną przemianę w świadomego patriotę.

  • Tajne spotkania: Od tego momentu młodzież zaczyna spotykać się potajemnie na tzw. „górce u Gontali”. Czytają tam zakazaną polską literaturę (romantyczną poezję, książki historyczne) i uczą się prawdziwej historii swojego kraju, walcząc z cenzurą zaborcy.

Ważne wątki poboczne

  • Andrzej Radek: To syn biednego wiejskiego fornala, który dzięki ogromnemu uporowi i ciężkiej pracy zdobywa wykształcenie. W szkole w Klerykowie jest wyśmiewany ze względu na swoje pochodzenie i chłopską gwarę. W krytycznym momencie (gdy grozi mu wyrzucenie ze szkoły po bójce) Marcin staje w jego obronie, co staje się początkiem ich wielkiej przyjaźni. Radek uosabia siłę i wytrwałość polskiego ludu.

  • Miłość do Biruty: W najstarszych klasach Marcin zakochuje się w Annie Stogowskiej, nazywanej „Birutą”. Jest to platoniczna, młodzieńcza miłość, polegająca głównie na wymianie spojrzeń w parku. Niestety, Anna nagle wyjeżdża z rodziną w głąb Rosji, co łamie serce Marcina. W ostatniej, niezwykle wymownej scenie powieści zapłakanego Borowicza pociesza wierny przyjaciel, Andrzej Radek.

Znaczenie tytułu

Tytułowe „syzyfowe prace” odnoszą się do działań rosyjskich zaborców. Ich brutalne, wieloletnie próby zniszczenia polskości i zrusyfikowania młodzieży okazują się całkowicie daremne. Podobnie jak mityczny Syzyf, który wtaczał głaz na górę, by ten za chwilę znów spadł, tak Rosjanie wkładają ogromny wysiłek w wynarodowienie Polaków, ale ostatecznie ponoszą klęskę – polski patriotyzm i tak odradza się w sercach młodych ludzi ze zdwojoną siłą.

Posłuchaj całego audiobooka – Syzyfowe prace – Stefan Żeromski

Polecane wpisy

Syzyfowe prace

„Syzyfowe prace” – Stefana Żeromskiego – Streszczenie „Syzyfowe prace” to powieść opowiadająca o dorastaniu polskiej młodzieży pod...

Zwierzęta Pana i diabła

Jacob i Wilhelm Grimm Zwierzęta Pana i diabła   Pan Bóg stworzył wszystkie zwierzęta i wybrał sobie wilki, żeby mu służyły za psy. Tylko o...

Wiosna

  Jerzy Żuławski Wiosna Co to? co to? Tam wiosna na świecie podobno? Ziemia budzi się ze snu, wstaje i odświeża?… Miejskich murów zaporą...

Wiosna

Józef Bohdan Zaleski Wiosna Wiosna, wiosna krasawica, Jako wyszła z Boga ręki, By pierwszego raj dziedzica Umiliła swemi wdzięki: Oto sługa niebios...

Wiosna

Wacław Potocki Wiosna Wiosna się po zimowym zaczynała chłodzie, Gdy słońce Ryby z lutym zostawiwszy wodzie, Postąpiło w Barana: dzień sie równa z...

Wiosna

Kazimierz Waliszewski Wiosna Wiosno! wiosno! maj rumiany Z zimowego wstał noclegu, Las zaszumiał rozśpiewany, Białych motyli jak śniegu… A...

Wiosna

Zygmunt Różycki   Wiosna Złocistowłosa, złotobrewa Wśród cichych płynie łąk I jakieś jasne sny rozlewa W krąg. Z uśpienia budzi modre zdroje...

Góra Kikineis

Adam Mickiewicz   Góra Kikineis Spojrzyj w przepaść — niebiosa leżące na dole, To jest morze; — śród fali, zda się, że ptak–góra, Piorunem...

Jak modlitwa ochrania przed złodziejami

Zofia Kucharczyk Jak modlitwa ochrania przed złodziejami No [u]un [dziadek], jak się tu z mojum babcium tu ozyniéł, przysed do tych Gałek...

Z nastrojów wiosennych

Tadeusz Boy-Żeleński   Z nastrojów wiosennych   Nie masz nic milszego ponadCiągnący żeński pensjonat. Sunie sznurkiem przez plantacje W...