List

List

przez | cze 30, 2017 | Inne, Polskie

Katarzyna Jerzykowska List   Kochany dziadku, Idzie zima. Ta prawdziwa – ze śniegiem i mrozem, który nie daje wyjść z domu na dłużej, niż krótki spacer po lesie. Zima, kiedy chce się tylko siedzieć w domu z kubkiem czekolady, słuchać skrzypienia drzew w ogrodzie...
Fraszka

Fraszka

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

  Cyprian Kamil Norwid Fraszka What man dost thou dig it for?… Hamlet 1 – Jeśli ma Polska pójść nie drogą mléczną W cało-ludzkości gromnym huraganie, Jeżeli ma być nie demokratyczną, To niech pod carem na wieki zostanie! 2 Jeśli mi Polska ma być...
Modlitwa

Modlitwa

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

Cyprian Kamil Norwid Modlitwa Przez wszystko do mnie przemawiałeś – Panie, Przez ciemność burzy, grom i przez świtanie; Przez przyjacielską dłoń w zapasach z światem, Pochwałą wreszcie – ach! – nie Twoim kwiatem… I przez tę rozkosz, którą...
Italiam! Italiam!

Italiam! Italiam!

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

Cyprian Kamil Norwid Trylog 1 Pod latyńskich żagli cieniem, Myśli moja, płyń z aniołem, Płyń, jak kiedyś ja płynąłem: Za wspomnieniem – płyń spomnieniem… 2 Dookoła morze – morze – Jak błękitu strop bez końca: O! przejasne – pełne słońca....
Trylog

Trylog

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

Cyprian Kamil Norwid Trylog 1 Jak fontanna tak wstawała Z tymi swymi warkoczami, Z tymi swymi półsłówkami, Co kropliła, odkraplała, Co dzwoniła, co szeptała… 2 A ja miałem skrzydeł cztery, Dla niej jednej cztery skrzydeł, I latałem przez Etery, Do tej mojej, do...
Pismo

Pismo

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

Cyprian Kamil Norwid Pismo Cud wcielonego ducha – to nie żaden kwiatek Z rośliniarni światowej; pismo to opłatek, Którym łamać się trzeba i od serca życzyć Dosiego roku prawdy – nie szermować, krzyczéć, Lecz całą siłą działać, działać w taki sposób, Jako...
Sieroty

Sieroty

przez | cze 30, 2017 | Wiersze i wierszyki

Cyprian Kamil Norwid Sieroty Czy widziałeś sieroty, co w nabrzmiałym oku Gwałtem budzą wesołość, a ta, wysilona, Na chwilę tylko błyśnie i po chwili kona, Zanurzając się w łoże chmurnego obłoku? Biedne dzieci! szczęśliwe, jeśli przy nich czasem Ktoś o zmarłych...